De Jeugd van Tegenwoordig – Ja, natúúrlijk!

De Jeugd van Tegenwoordig - Ja, natúúrlijk!

To start this off: De Jeugd van Tegenwoordig is a Dutch hiphop collective. Below, you can find a Dutch review of the album first and following that up, there’s an English summary to cater to an English audience. So, if you’re not as fluent in the beautiful Dutch language as some others may be, feel free to skip ahead to the English summary.

Absurd, catchy en vooral slim; drie termen die de nieuwe plaat van De Jeugd van Tegenwoordig perfect samenvatten. Voor de vierde plaat op rij hebben de vier heren bewezen dat ze aan de top van de Nederlandse commerciële hiphop staan en dat maar weinig taalkunstenaars kunnen tippen aan de technische moed die het viertal keer op keer vertoont.

Voorgaande aan deze plaat was De Lachende Derde, een plaat die een volwassener Jeugd liet horen en die ook op muzikaal vlak verder ging dan ooit tevoren. Wat ik in dat album miste waren de catchy, springerige beats; de groove. Waar Parels voor de Zwijnen en De Machine nog erg catchy en groovy waren, was De Lachende Derde ‘te oud’ voor die springerige beats en die bizarre en grappige teksten. Het was een serieuzer album, ondanks hits als Get Spanish en Elektrotechnique. Maar dat is dus even teruggedraaid.

Waar De Lachende Derde dus zijn groove wat wegstopte om een volwassener Jeugd te laten horen, is de bom weer volkomen terug op Ja, natúúrlijk! en barst deze toch een aantal keren flink gedurende het 70-minuten durende album. Zo opent het album natuurlijk met De Formule, eerste single van het album en tegelijkertijd het meest experimentele nummer op de plaat. Nagenoeg geen melodie: typisch zo’n beat die je niet mee kan fluiten maar die zich wel degelijk nestelt in de krochten van je hersenpan en daar niet snel meer uit komt. Al snel zul je merken dat er een enorm overheersende electro vibe in het nummer zit die na de verse van Vièze op zijn hoogtepunt komt om vervolgens heel het nummer te beheersen en om te turnen. Hoewel de beat misschien lichtelijk onnavolgbaar is, zijn de raps zoals we die van Jeugd gewend zijn: strakke flow, gevatte teksten; een sterke basis, besprenkeld met humor en sterke oneliners.

Andere sterktepunten op het album zijn voor mij de groovy knallers met een aanstekelijke beat en constant sterke vocalen. Zo vind ik bijvoorbeeld Gekke Boys en Psychanitsch de twee megahits van het album. De strakke flow in die nummers is werkelijk waar waanzinnig en de teksten écht grappig. Vooral de verses van WiWa op Psychanitsch en die van Vièze op Gekke Boys behoren tot de beste in de geschiedenis van De Jeugd. De eerste keer dat ik de cd draaide zat ik tijdens deze nummers met een glimlach op mijn knar écht te luisteren naar de geniale teksten en dat is voor mij lang geleden.

Wat wel opvalt is dat de beats vaak wat donkerder zijn en wat meer inspiratie trekken uit de duistere electro uit Duitsland dan we gewend zijn. De melodieën zijn vaak in mineur en ook de teksten zijn harder dan voorheen. Gelukkig zijn er nog steeds rustpuntjes en vrolijkheden te beleven op het album. Tweede single Een Barkie is zo’n vrolijkheid. Van de beat tot de teksten tot de catchy keyboardsolo rond het midden, blaast dit nummer gewoon een dromerige ‘feel-goodvibe’ over je heen.

Zo feel-good als Een Barkie is, zo melancholisch en herkenbaar zijn Het mysterie van de koude schouder en Dromen van Karton. Zonder dat de drie rappers zeikerig of zielig worden, praten ze over respectievelijk communicatieproblemen in relaties en depressie die volgt na het hard gaan. Vooral de verse van WiWa in Dromen van Karton raakt een gevoelige snaar, waarin hij rapt over vriend die te snel leeft en zichzelf heeft verloren als gevolg. Van de beat druipt de droefheid af en de lange instrumentale secties zorgen voor een atmosfeer die isolement uitademt. Erg mooi en zeker een ‘earcatcher’ de eerste keer dat ik de plaat hoorde.

Maar zoals het een criticus betaamt, zal ik ook wat minpunten op het album bespreken. Nummers Issook en Op een Seksuele Wijze liggen erg uit de flow van het album. De teksten zijn minder sterk en de beats zijn lafjes. Zeker na sterkere themanummers als De Toneelacademie en Space Koibois vallen deze nummers een beetje in de gleuf van middelmatigheid. Niet zozeer zwak, maar niet goed genoeg om op te vallen tussen de crème de la crème van Jeugd-songs.

Tot slot, tijd voor een slotwoord. De nieuwe Jeugd is dus een combinatie van de volwassen Jeugd uit De Lachende Derde en de catchy, grappige jeugd uit De Machine. Het lange album etaleert een selectie songs van ongekende kwaliteit, en hoe cliché het ook klinkt; De Jeugd van Tegenwoordig keeps getting better and better!

8/10

So, for the English summary of the review. Glad you decided to read further!

De Jeugd van Tegenwoordig (Kids these Days, as you might translate it) is a popular Dutch hiphop foursome that are famed for their absurd sense of humor, their catchy beats and most of all the the smart lyrical plays they make. They are on the top of their game and stand at the peak of the mountain that is Dutch hiphop and the technical prowess they display on this album in particular is stunning.

The album, Ja, natúúrlijk! (Yes, of course!), starts off with the first single De Formule (The Formula). An uptempo, catchy beat that supports the lyrics that are all about how there’s only one Jeugd van Tegenwoordig. It displays a prominent feature on the album as well: electro beats. Previously, De Jeugd’s beats were not as dark yet catchy, not as groovy yet melodic. They were simply adequate. Decent. This time around, the beats are a defining ingredient; a feature that can make or break a song. You can hear how much more thought has been put into them and that’s definitely for the better.

I won’t go into the lyrics too much, since I can see how there’s charm into listening to lyrics you don’t understand. However, you can surely distinguish the strong flows and the rhythmic perfection that a lot of the raps convey. Tight, fitting and most of all well-written, these are some of the flows that are among the best they have ever done. Their first album Parels voor de Zwijnen (Pearls before Swine) featured a ton of great flows that slowly became less prominent on later albums. Their glorious return on this album is surely welcome.

For every album that has amazing songs, there are always a few that aren’t as good; that aren’t as catchy. On this album, those are Issook and Op een Seksuele Wijze, both of which don’t really add to the variety that the album displays. They are samey and feel like fillers, which is a shame, because I wouldn’t have minded if both songs would’ve just been cut. The album is long as it is, so it shouldn’t have mattered that much if both songs would’ve been absent from the final product.

Despite these small spots, the rest of the album is nearly spotless. It’s a great display of what good Dutch hiphop sounds like and it certainly satisfies my craving for strong flows, catchy beats and great songwriting.

Here’s the iTunes link for the album if you feel the need to buy it! By all means, support the artist if you like what you read/hear!

https://itunes.apple.com/nl/album/ja-natuurlijk!/id684658445

Written by: Job van Dongen – October 26th, 2013

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s